มนุษย์ คน ชีวิต ธรรมะ ปัญหา : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 61 / 114

ธรรมะ ประช คิดก่อน พูด ก่ อ น ทำก่อน ได้ก่อน ๒๔๔ อุบาสกท่านนั้นได้ฟังแล้ว เกิดความเลื่อมใส เมื่อสิ้นสุด การแสดงธรรมิกถา มหาชนกลับกันหมดแล้ว เวเทหะได้เข้าไป ถวายนมัสการพระบรมศาสดาและกราบทูลถามว่า “วันพ

ในเนื้อหาเกี่ยวกับพระธรรมที่อุบาสกได้ฟัง และเกิดความเลื่อมใสในการทำบุญถวายภิกษาแก่พระสงฆ์ที่มีจำนวนมากกว่าหกล้านรูป พระบรมศาสดาทรงยืนยันว่าจะรับถวายและอุบาสกด้วยความปีติเบิกบานเตรียมการอย่างสนุกสนานเพ

ธรรมะ ประช คิดก่อน พูด ก่อน ทำก่อน ได้ก่อน ២៤៨ เมื่อคิดแล้วพูดก่อน ทำก่อนจึงได้รับสิ่งที่พึงปรารถนาก่อนใครๆ เพราะตำาแหน่งเป็นเลิศนั้น ย่อมต้องหมายความว่า มีอยู่เพียง หนึ่งเดียวเท่านั้น สำหรับผู้ที่ต้อ

บทความนี้เน้นการกระทำที่เริ่มจากการคิดและพูด ซึ่งนำไปสู่การทำอย่างเด็ดเดี่ยวและมั่นใจ การมีจิตใจที่เข้มแข็งทำให้ได้ผลลัพธ์ตามที่ต้องการ การมุ่งมั่นในการทำสิ่งที่ดีจะนำไปสู่ความสำเร็จในชีวิต รวมถึงการเ

ธรรมะ ประชา ถวายทาน นำมาซึ่งความสุข ๒๖๐ การเกิดมาสร้างความดีเป็นทางมาแห่งสันติภาพอัน ไพบูลย์ เพราะการเกิดมาในโลกนี้ ต้องมีการอยู่ร่วมกันแบบ ถ้อยทีถ้อยอาศัย มีน้ำใจไมตรี หากทุกคนที่เกิดมาตั้งมั่นอยู่ใน

การเกิดมาของมนุษย์ควรสร้างความดีเพื่อให้เกิดความสงบสุขในสังคม ทุกคนควรมีน้ำใจและแบ่งปันซึ่งกันและกัน หากเรายึดหลักศีลธรรม จะช่วยให้สังคมเป็นที่น่าอยู่และลดความขัดแย้งได้ การมีจิตใจบริสุทธิ์จะเป็นแรงขั

ธรรมะ ประชา ถวายทาน นำมาซึ่งความสุข ๒๖๒ วิเศษสุดของสรรพสัตว์ทั้งหลาย คือเนื้อนาบุญในพระพุทธศาสนา เหมือนเรื่องราวของนักสร้างบารมีท่านหนึ่ง ตัวท่านเองนับเป็น ผู้ที่มีศรัทธาอันแรงกล้าในพระรัตนตรัยและไม่ใ

บทนี้กล่าวถึงการสร้างบารมีของนักสร้างบารมีที่มีศรัทธาในพระรัตนตรัย ซึ่งได้สะสมบุญตลอดหลายชาติและพยายามทำความดีอยู่เสมอ แม้ว่าจะมีโอกาสสร้างบุญหลายครั้ง แต่ไม่สามารถเข้าถึงเนื้อนาบุญได้เต็มที่ จนกระทั่

ธรรมะ ประชา ถวายทาน นำมาซึ่งความสุข ๒๖๖ กุศลเช่นนี้เป็นใจที่ยิ่งใหญ่ ซึ่งไม่อาจคำนวณหรือวัดได้ด้วย เครื่องมือใดๆ ว่าบุญที่เกิดขึ้นมีปริมาณเท่าใด เพราะใจขยายไป อย่างไม่มีขอบเขต บุญจึงเกิดขึ้นอย่างไม่มี

การถวายทานเป็นการสร้างกุศลที่ไม่สามารถวัดปริมาณได้ บุญที่เกิดจากการทำบุญกับผู้เดือดร้อนมีอานิสงส์มหาศาล แม้การถวายทานจะเป็นสิ่งเล็กน้อย แต่มีคุณค่ามากมาย ขอให้ทุกคนตั้งใจสั่งสมบุญให้เต็มที่ อย่ามองข้า

ธรรมะ ประชา การให้ที่มีผลมาก (๑) ២៨៤ โชคดีกว่าเวลามพราหมณ์มากมายนัก ที่ยังได้มีโอกาสทําบุญกับ ทักขิไณยบุคคล ขอให้พวกเราทุกคนหมั่นสั่งสมบุญให้เต็มที่ และฝึกฝนใจให้หยุดนิ่งเรื่อยไป จนกว่าจะได้เข้าถึงพระ

ธรรมะ ประช การให้ที่มีผลมาก (๒) ២៨៨ บารมีข้ามภพข้ามชาติให้กับตนเองไว้อย่างไรนั้น เรื่องมีอยู่ว่า ในอดีต เวลามพราหมณ์ได้ถือกำเนิดเป็นลูกของปุโรหิตในเมือง พาราณสี เมื่อเติบโตท่านได้ไปเรียนศิลปวิทยาที่สำ

เรื่องเล่าถึงเวลามพราหมณ์ที่ถือกำเนิดในพาราณสีและการเรียนรู้ศิลปวิทยาที่ทำให้เขาเป็นที่รู้จักในหมู่ราชกุมารต่างๆ โดยใช้เวลาแค่ 3 ปีพร้อมลูกศิษย์มากถึง 84,000 คน เมื่อกลับมายังพาราณสี เขาได้รับตำแหน่งป

ธรรมะ ประช การให้ที่มีผลมาก (๒) ២៩២ ตรัสกับท่านอนาถบิณฑิกเศรษฐีว่า “ดูก่อนคฤหบดี เวลาม พราหมณ์ ก็คือเราตถาคตนี่แหละ เราแม้เมื่อให้ทานมากมาย เห็นปานนั้น ก็ไม่ได้มีบุคคลผู้สมควรจะมารับทักษิณาทานของเรา แ

ในบทนี้ตรัสถึงความสำคัญของการให้ทานและผลที่ก่อให้เกิดจากการทำบุญ การให้ทานถือเป็นโอกาสที่มีค่าสำหรับชีวิต ควรใช้โอกาสนี้ให้เกิดประโยชน์สูงสุด การให้ทานที่มีองค์ประกอบที่ดีและมีเจตนาที่บริสุทธิ์สามารถส

ธรรมะ ประช เลิก ตระหนี่ ตลอดไป (๑) ๓๐๖ อีกทั้งยัง ฉลาดในการสั่งสมบุญ ที่อุดมไปด้วยการบำเพ็ญทาน รักษาศีล และเจริญภาวนา คุณสมบัติ ๓ ประการนี้ คือ หนทางไปสู่ความสุข ความเจริญรุ่งเรืองของชีวิตทั้งในภพนี้แ

บทความนี้อธิบายถึงความสำคัญของการเลิกตระหนี่และการสร้างบุญเพื่อบรรลุถึงความสุขและความเจริญ เตือนให้เห็นว่า ชีวิตที่ไม่ได้ให้ทานจะไม่มีจุดหมาย เสมือนเรือที่ไม่มีน้ำมัน การสร้างบุญเป็นหนทางที่จะนำไปสู่ค

ธรรมะ ประชา เลิก ตระหนี่ ตลอดไป(๑) ๓๑๐ เนรมิตอัตภาพปลอมเป็นเศรษฐีอิลลีสะไปเข้าเฝ้าพระราชา พระราชาเห็นเศรษฐีมาผิดเวลา จึงตรัสถามว่า “ท่านเศรษฐี ทำไมวันนี้ ท่านจึงมาผิดเวลาเล่า” “ข้าแต่มหาราชเจ้า ที่บ้า

ในเนื้อหานี้กล่าวถึงความสำคัญของการเลิกตระหนี่และการสร้างบุญ โดยได้ยกตัวอย่างเศรษฐีอิลลีสผู้มาเฝ้าพระราชาที่มีทรัพย์มาก แต่ยังตระหนี่ เมื่อตระหนี่จะเป็นอุปสรรคในการสร้างบารมีและความสะดวกสบาย การที่เรา

ธรรมะ ประชาช มหาทาน คือเสบียงสู่ความหลุดพ้น ကမာဝ การเดินทางไกลในสังสารวัฏ เพื่อไปให้ถึงจุดหมาย ปลายทาง คืออายตนนิพพาน อันเป็นแดนเกษมจากกิเลส เครื่องร้อยรัดทั้งหลาย เราจะต้องสร้างบารมีกันอย่างเต็มที่ ห

บทความนี้นำเสนอแนวทางการสร้างบารมีโดยการให้ทานซึ่งเป็นเสบียงสู่ความหลุดพ้นในชีวิตและการเดินทางในสังสารวัฏ เพื่อไปให้ถึงอายตนนิพพาน การสร้างบารมีต้องมีความรักสามัคคี และทำความบริสุทธิ์ภายใน คำสอนจากอาท

ธรรมะ ประช มหาทาน คือเสบียงสู่ความหลุดพ้น มหาชนด้วยสังคหวัตถุ ๔ ดำรงอยู่ในฐานะแห่งบิดาของพระนคร จึงเป็นที่รักและเคารพของพสกนิกรทุกหมู่เหล่า พระราชาทรงมี พระมเหสีพระองค์หนึ่ง พระนามว่า สมุททวิชยา เป็นส

ในพระธรรมของพระเจ้าเกรวยมหาราช พระองค์ตระหนักถึงความสำคัญของการถวายทานเพื่อให้เกิดเนื้อนาบุญ และอยากให้ผู้รับทานมีจิตใจที่บริสุทธิ์ โดยพระนางสมุททวิชยาก็ได้แนะนำในการนิมนต์พระปัจเจกพุทธเจ้าเพื่อรับดอก

ธรรมะ ประช มหาทาน คือเสบียงสู่ความหลุดพ้น ๓๓๔ กระทำสักการะใหญ่แล้วถวายทาน อีกทั้งได้ทูลอาราธนาให้มา ฉันในวันต่อๆ ไปจนครบ ๗ วัน วันสุดท้ายทรงจัดเตรียมบริขาร ทุกอย่าง ตกแต่งตั่งเตียงและตั่งที่ทำด้วยแก้ว

บทความนี้กล่าวถึงการถวายมหาทานเพื่อเป็นเสบียงในการหลุดพ้น เมื่อพระราชาถวายเครื่องสมณบริโภคและได้รับโอวาทให้ไม่ประมาท โดยเปรียบเทียบว่าของที่ถูกไฟไหม้ไม่เป็นประโยชน์ หากแต่สิ่งที่เรานำออกไปด้วยการให้ทา

ธรรมะ ประช มหาทาน คือเสบียงสู่ความหลุดพ้น สอนให้มองลึกไปอีกว่า ทาน แม้ผู้รู้จะสรรเสริญอยู่ก็จริง แต่ อย่าลืมว่า บทแห่งธรรมประเสริฐยิ่งกว่าการให้ทานอีก สัตบุรุษ ทั้งหลาย เจริญสมถวิปัสสนาแล้ว ย่อมได้บรร

บทความนี้อธิบายถึงบทบาทของมหาทานที่เป็นเสบียงในการเดินทางสู่การหลุดพ้นจากวัฏสงสาร โดยเน้นการให้ทาน รักษาศีล และปฏิบัติธรรมตามโอวาทของพระพุทธเจ้า ทานเป็นการสั่งสมบุญที่จะติดตามเราไปทุกที่ หากเราปฏิบัติ

ธรรมะ ประช สังฆทาน ประเสริฐกว่า ปาฏิบุคคลิกทาน ๓๔๐ คือได้อาวาสเป็นที่สบาย บ้านเมืองปราศจากศึกสงคราม ภัย ร้ายแรงต่างๆ ก็ไม่เกิดขึ้นบ่อยนัก ข้าวปลาอาหารก็อุดมสมบูรณ์ ไม่ลำบากในการแสวงหา ผู้คนในประเทศก็ย

ในสังคมไทยปัจจุบันมีเรื่องราวดีๆ และคนดีๆ มากมาย แต่ข่าวดีไม่ค่อยได้รับการนำเสนอ ทำให้คนวิตกกังวลมากเกินไป ทำให้เราควรมุ่งเน้นสิ่งดีๆ ที่เกิดขึ้น เช่น กิจกรรมที่ทำให้ผู้คนเลิกดื่มและสูบ ซึ่งเป็นกิจกรร

ธรรมะ ประช สังฆทาน ประเสริฐกว่า ปาฏิบุคคลิกทาน กับภิกษุสงฆ์อยู่หรือไม่” ๓๔๒ คฤหบดีทูลตอบว่า “ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ ข้าพระองค์ ยังให้ทานอยู่เป็นประจำ และในการให้ทานนั้น ข้าพระองค์ให้ เฉพาะในภิกษุผู้เป็

เนื้อหานี้พูดถึงความสำคัญของการให้ทานในพระพุทธศาสนา โดยเฉพาะอย่างยิ่งในเรื่องของการสังฆทาน ซึ่งมีอานิสงส์มากกว่าการให้ทานเฉพาะบุคคล นอกจากนี้ยังมีการชี้ให้เห็นถึงความยากในการจำแนกว่าภิกษุใดเป็นอรหันต์

ธรรมะ ประช สังฆทาน ประเสริฐกว่า ปาฏิบุคคลิกทาน ๓๔๔ ปุคคลิกทาน แม้จะมีเจตนาดีคืออยากได้บุญมากๆ แต่ถือว่ายัง ไม่ถูกหลักวิชา ส่วนในขณะที่เราให้ทานโดยไม่จําเพาะเจาะจงนั้น โชคดีว่าได้ทำบุญถูกเนื้อนาบุญคือท

บทความนี้อธิบายถึงความสำคัญของการให้สังฆทานซึ่งมีผลบุญมากกว่าปาฏิบุคคลิกทาน โดยเน้นว่าการทำบุญกับพระสงฆ์นั้นเป็นรูปแบบที่ให้ผลที่แท้จริง และไม่มีเนื้อนาบุญอื่นที่ยิ่งใหญ่กว่านี้อีก ผู้ให้ควรทำจิตให้เป

ธรรมะ ประช ลมหายใจแห่งสันติภาพ ๔๗๐ สรรพสัตว์และสรรพสิ่งทั้งหลายในโลกนี้ ล้วนมีการ เปลี่ยนแปลงไปตามกาลเวลา เหมือนดอกไม้ที่เป็นต้นเล็กๆ ไม่ ช้าก็เจริญเติบโตขึ้น แตกใบแผ่กิ่งก้านสาขา ผลิดอกออกผล ให้ ความ

ในโลกนี้ สรรพสัตว์และสรรพสิ่งมีการเปลี่ยนแปลงตามกาลเวลา เช่นเดียวกับร่างกายที่ค่อยๆ เสื่อมสลายตามอายุ เราจึงควรฝึกจิตใจเพื่อเข้าถึงพระรัตนตรัยและพบกับความสุขที่แท้จริง การละเว้นจากการทำร้ายชีวิตและการ

ธรรมะเพื่อประช ลมหายใจแห่งสันติภาพ ๔๗๕ ณ ศูนย์กลางกายในวันนี้ จะโชติช่วงชัชวาลในวันข้างหน้า เพราะฉะนั้นการที่เราฝึกจิต ปฏิบัติธรรม ท่าภาวนาทุกวัน อย่างน้อย เช้าครั้งหนึ่งเย็นครั้งหนึ่ง นั่นการปรับปรุง

การฝึกจิตและปฏิบัติธรรมทุกวันช่วยสร้างสันติสุขในชีวิตและสังคม การกระทำที่ไม่บริสุทธิ์ทำให้โลกมีปัญหา ขอบคุณธรรมะ 10 ข้อและการประพฤติกุศลกรรมบถ เพื่อเปลี่ยนจากร้ายเป็นดี การนั่งภาวนาเป็นการสร้างสันติสุ

ธรรมะ ประช ลมหายใจแห่งสันติภาพ ๔๗๖ ปฏิบัติธรรมไม่ให้ขาดแม้แต่วันเดียว ที่เคยโกรธหรือผูกโกรธ และที่เคยกระทบกระทั่งใครก็ตาม ด้วยกาย วาจา ใจก็ตาม เราจะหยุดจะเลิกเราจะสร้างคุณธรรมให้บังเกิดขึ้นภายในใจทุกว

การปฏิบัติธรรมทุกวันแม้เพียงเล็กน้อย เป็นการสร้างคุณธรรมในใจ และมีอิทธิพลต่อโลกภายนอก เพียงแค่มีความคิดดี จะนำมาซึ่งความสุขและความเบิกบานใจ เงินไม่สามารถซื้อความสุขนี้ได้ การฝึกฝนใจเพื่อเข้าถึงธรรมกาย